domingo, 28 de febrero de 2010

Ye sólo a nezesidá...

Nezesito beyer-te. Ye una fateza, pero no yera yo como ta rezibir un no por respuesta. M’armé de balor ta escribir ista simpleza en o móbil. A respuesta no tardo a plegar. De nuei an que siempre. ¿Yes bien, prinzesa? No, soi cansa, triste, capina y sola. Antimás plebe - que no soi dramatica ni res cuan me meto-. Pillé ixa abitazión, an que siempre. Apuraba la botella de bin, mesa en a mía propia tristeza cuan trucó en a puerta. En que lo bide me lanzé a que emplenase ixe bueito.

- Buquix-me.

- Tranquila, ista nuei me quedo con tu.

Bi ha chen que te fa sentir bien, y él ye un d’els, sin complexos, sin preguntas, sin explicazions. Si me nezesita i boi, si le quiero beyer, se’n biene. Emos arribato a un alcuerdo rollo Willy Fock u o equipo A. En fin, bi ha bella cosa, una conexión, que le fa saber qué ye o que quiero. Igual sólo ye que con él me siento libre de demandar, de deseyar.

M’ha besato chusto como lo nezesitaba y como él lo fa tan bien. Ixa mescla de ternura y pasión que me redite. S’ha sacato a camiseta y m’ha aduyato a que me la sacase yo, m’ha abrazato fendo-me debantar os piez d’o suelo. Cuasi dica dixar-me sin alentar. M’ha tumbato en o leito y ha encomenzato a besar-me tota la piel que quedaba a o descubierto, dixando-me a cada beso a piel con os pels de punta. De sopetón m’han dentrato una ganas barrenatas de plorar, pero as suyas mans han expulsato difuera tot ixe sentimiento. As suyas mans.

As suyas mans se mobeban d’as mías ancas t’a mía cabeza y no he puesto resistir-me y he meso os suyos didos en a boca, los he suzionatos como si fuese a suya polla, chusto cuan a suya boca buscaba as mías tetas a l’atro canto d’o suchetador. M’ha chirato y s’ha asentato en o mío culo, suchetando-me as mans por as muñecas en a espalda. O suyo peito me rozaba la espalda y o suyo aliento chugaba con o mío oído. Joder, cuan te metes asinas, Lola, joder. No le ha bagato de continar, he mirato de chirar-me, pero no m’ha dixato. Ha meso as mans debaxo d’a mía pelbis ta desbotonar o pantalón y me l’ha rancato chunto a las bragas. Ya soi despullata, despullata y desarmata. M’ha magreato o culo, l’ha contemplato, l’ha feito fiestas, besato. M’ha redetito. He aconseguito tornar-me y s’ha meso entre as mías garras, una man en a mía ingle m’impediba zarrar-las, a suya luenga se mobeba con tino, de cabo cuan toba, atras dura mirando de ficar-se en yo.

O ritmo yera brutal. M’he corrito. Pero no m’ha bagato de fer cosa. Malas que l’ha notato, s’ha achenullato, lebando-me con él, manullando as mías garras ta dixar-me asentata, penetrata denzima d’él. Suau, poquet a poquet, sin prisas, he notato cada pliegue, m’he abandonato a o plazer, como una moña crebata a o ritmo d’os suyos mobimientos, no sé cuánto tiempo emos estato asinas. O ritmo por cada begata se feba más fuerte, as enrestitas más fundas, nos emos meso muito barrenatos, a suya pelbis por cada begata daba trucos más xutos, que a yo me plegaban más a o fundo. S’ha tornato barrenato, m’ha tornata barrenata. Encomenzaba a notar l’orgasmo, pero quereba mantener-lo, no plegar-ie. Me corro, Lola. Yeran as parolas que nezesitaba ta zeder a o que o mío cuerpo querese. Os dos de bez, retorzendo-nos. Inundatos la uno de l’atro, sudando-nos.

Emos estato abrazatos un buen rato. Como querendo estar un. Y dimpués atro buen rato charrando, redindo y a la fin, adormindo. A las 8 ha sonato o suyo dispertador, una d’Eddie Vedder, bi ha que joder-se. Iste tío mola.

martes, 16 de febrero de 2010

Fredor

Dos, a cambra, silenzio. Cualcosa fizo clic ¿Se nos crebó l’amor? Sí, de tanto escribir-lo. De tanto prexinar-lo. Ixo que ébanos construito en a distanzia no se materializó. 24 oras. ¿Sinzeridá? Me cuacas, no te ¿cuaco? ¿meto? ¿no t’atraigo? Ye prou. Alargamos. Beis a tele, te relaxas, descansas. Yera o que asperabas. Yo sobro. California Sun a tot meter, me fa contenta. Te me miro, me cuacas, no bi ha feeling. Qué pincho. T’has encostipato. Yo tiengo os piez chelatos pero a capeza calién. M’encarraño. No se puede tener tot. Nadar y alzar a ropa, je. No aduermo. ¿Ormonas? ¿Alcol? ¿Desincusas? Te piras. Recullo. Me rallo. Torno ta casa y bi yes tu. Como siempre. Os tuyos güellos se fincan en as mías glarimas. M’entiendes. M’abrazas. Ixe abrazo lo siento. Me buques. Buquimos. M’estimo más no nadar. Me quedo con o que lebo meso.

sábado, 16 de enero de 2010

Pyrene: Cuenta la leyenda...

Cuenta la leyenda que una begata l’año iste lugar abandonato se torna barrenato, s’emplena de bida. Pero no de cualsiquier bida. No son exactamén turistas mirando a foto perfecta. Una begata a l’año tot bale en iste lugar. Ta iste lugar no i arriba la luz electrica, a iste lugar no se i plega en auto. Ista nuet tot se ilumina con candelas. As arcadas, os porches, finestras, bentañons antes bueitos, s’emplenan de belas. A la luz d’as belas, millor, a las suyas guambras se i crea una morfuga unica, una morfuga que no conoxen guaire.

Cuenta la leyenda que ta arribar-ie, cal que andar unas cuantas oras. Nabesando, en primeras, un riu, puyando por un costeruto barranco dimpués y continando por una suabe senda, dica plegar ta o destín. Os estrapaluzios d’a nuet t’acompañarán durante tot o camín, de cabo cuan son piedras que corren cara t’abaxo, atras begatas o crack d’aber pisato un buxo, pero bi ha ruidos que te ferán pensar que no bas solo, que te son aguaitando, u millor dito acompañando. Ixa sensazión de no estar solo, ye a que emprenzipiará o chuego, ye a que te ferá librar-te de perchuizios y tremolar a cada trango. Ye a que te ferá aturar ta escuitar entre os sonitos d’a nuet, ixe chalfego cuasi inaudible, pero que yes segura que bi ye. Pero no te bagará, bella cosa s’abalanza sobre tu, a escarramanchons sobre a tuya espalda, te susurra –quieta- Notas o suyo chalfego en a tuya espalda, te fa festetas en o cuello con a man ubierta, lo besa, notas a calentura en a suya ixaliba. T’acarraza d’a codeta –sigue, solo queda meya ora de camín-.

En ixe momento no sabrás si abandonar, si has feito bien en azeptar que te combiden, pero te’n acordarás d’ixa luenga pasando firmemén por o tuyo cuello y dezides continar.

Cuenta la leyenda que en arribar a o primer muro de piedra, cuan ya beigas o reluzir d’as belas d’o lugar. Dos personas t’aturarán, comprebarán que lebas antifaz, y te demandarán que te despulles. Malas que i sigas, comprebarán que lebas a marca, ta ixo tendrán que separar-te os muslos y azercar una bela tanto que notarás como a calor imbade o tuyo sexo. Pero ixo te ferá goyo, un escalafrío te recorrerá la columna y a la fin te trobarás libre.

A partir de astí o recorrito ye curto, sólo debes seguir o camín de belas en o suelo. Pararás cuenta que a tunica con a que t’han bestito ye de raso, larga dica os piez y que queda unita a o cuerpo por tres lazos. Un en o cuello, o siguién debaxo d’o peito y o zaguero pretando as caderas. Pararás cuenta que caminas apresurata, y que o raso en bolar fa ruido, como o d’un lienzuelo tendito. Pararás cuenta, en que te i amanes, que yes exzitata, que as tuyas garras tremolan d’emozión, que a la fin yes an que lebas años soniando.

Isto ye o que contaría la leyenda…si fuese leyenda…

viernes, 11 de diciembre de 2009

Lola se´n pasa a o papel

Un día me gritón y me proponión pasar o blog a papel. Editorial ARACultural, Rolde O CAXICO de Samianigo, Onset, o traductor, y yo,pretendemos tener o libro presto en un par de semanas. Por agora tos puedo contar que se en un formato bien bonico, que a diferenzia d’o blog contará con cuantas fotografías, y que prou que tos i trobarez con relatos ineditos. Aquí tos ne dixo un fragmento...


Agora, me parexeba muito lexano o momento de dixar l’auto y d’emprenzipiar a caminar, alumbrando a senda con a luz d’o frontal que le serbiba de refirme a la luna. Lexano o momento d’esnabesar o riu, brincando de piedra en piedra y acordando-me d’as malditos gayatas que m’eba dixato en casa. Ya no teneba importanzia, o bulco que me dio lo corazón cuan aquel estranio m’acarrazó por dezaga.



lunes, 23 de noviembre de 2009

Y años dimpues...

Yera ita a biyer a una amiga ta casa suya. Dimpués de muitos años sin biyer-nos ébanos de meter-nos a o día. Nos ne fuemos a zenar y parexeba que no eba pasato lo tiempo, tenébanos a mesma confianza y a mesma complizidá que en aquels años en Madrid.
Parlemos d’o mundo, d’a bida y d’els. En o d’els afundemos, y nos contemos os detalles d’as nuestras zagueras relazions. Ella yera embolicata en una calién relazión con un compañero de treballo. Mientres que yo teneba a un fraxengazo que de cabo cuan amanixeba por o mío leito. Entre copas y risas se nos pasó a ora de zarrar os bars con ganas de continar charrando, asinas que nos ne fuemos ta casa suya. Un apartamento d’una sola cambra en o zentro d’Uviéu. Nos serbiemos unas copas y continemos con as anecdotas. Reconoxco que me yera metendo cachonda, cómo describiba os detalles d’os suyos actos sexuals con o suyo amante, cómo parlaba d’o suyo cuerpo y lo describiba fondamén, cómo contaba o suyos mobimientos y cómo los imitaba. Ixo me yera calentando, en primeras pensé que yera esmachinar-me a ixe ombre en o mío leito, pero deseguida paré cuenta que yera ella, que ella me yera seduzindo. Me rozaba, m’apatrusquiaba o pelo, chugaba con o tirante… e ixo me fizo goyo. Le continé o chuego, chugaba con ella, nos rozábanos, bailábanos, bebébanos… nos besemos. O beso fue lento, timido, como con miedo de no enzertar. Nos miremos y sabiemos que plegaba d’encomenzar.
O siguién beso ya implicó a las nuestras luengas. Le baxé o tirante d’o bestito ta besar o suyo cuello mientres ella meteba as suyas mans por debaxo d’a mía falda y feba festetas a la mía anca. Asinas estiemos un buen rato dica que nos atrebiemos a despullar-nos. Y con a ropa se’n fue tamién tota la delicadeza que eba abito dica agora. M’empentó cuentra o sofá y se aloxó en a mía entregarra, chugó con o tanga dica tornar-me barrenata y cuan a la fin dezidió de laminar-me, yo ya yera ita de tot. No tardé a demostrar-le o muito que m’eba cuacato por meyo d’una serie d’espasmos descontrolatos y chilos.
Agora le tocaba a ella, yo estaba dispuesta a fer-le-ne como me cuacaría que me lo fesen a yo, fer-lo perfecto. Ta ixo encomenzé besando a cara interna d’os suyos muslos mientres con una man pizcaba os suyos labios chupitos. Pasé a luenga suabemén por o suyo forato y m’aturé en plegar a la totera. A suya respirazión yera por cada begata más sobatita. Le yera fendo goyo. Fiqué un dido en o suyo coño y a escape lo i quité, ella protestó pero yo emprenzipié a masachiar o suyo foratet ta que se relaxase debán de yo. Poquet a poquet iba metendo o mío dido mientres a boca ya yera zentrata de tot en o suyo botón y o pulgar d’a mía atra man mobendo-se en zerclos en a suya totera. Chilaba, me demandaba que no parase y yo por cada begata lo feba más fuerte, dica que una contrazión atrapó os míos didos y ella se desfizo entre chilos.
Bi abió un silenzio. Nos miremos y pretemos a redir.
- Mete-me un gin-
- Ok, ¿le’n bas a contar a él?-
- Ui, prou que sí, ¿y tu?-
Más risas…

miércoles, 18 de noviembre de 2009

Quimica

Plas. A tuya mirada en yo. La noto como un golpe de zierzo. Serán esmachinazions de yo. Dentramos a la conferenzia, as luzes s’amortan, te posas chunto a yo. Plas. De bislai tornas a ficar-la en yo. Uffff, Esmachinazions? Amortan as luzes. Rozes. A mía garra cuentra a tuya. Plas. Perdón. Cosa, misacha. Una ora dimpués. Dimpués d’una ora de intercambio de rozes me combida a fer bella cosa. Tota a nuei mirando-nos, parlando de res, parando cuenta d’altra chen. Nos quedamos solos. Yera de dar, en bel momento cualcosa iba a pasar. Un bar, un altro, un altro. Una copa, combersa. Dos, a pregunta. Tres, a tuya man en a mía zentura. Cuatre, a tuya boca sobre a mía. Zinco, copas, o tuyo cuerpo pretando-me contra la paret d’o bar. Suena REM. Nos n’imos. Casa mía u casa tuya?. Ixo rai, te despullas, me despullas. Un. Primitibo. Yera como estar en una peli porno. Dos. Mmm, rico. Os pels de punta. Tres polbos. 35 años son muitos años y tu los has aprobeitato bien.

Traduccion: Onset


martes, 3 de noviembre de 2009

SMS I

Me fa goyo de chugar. Me fa goyo que chuguen con yo y ixo, él, lo fa muito bien.

Primer sms: "A las 19h para un baño calién y mete-te en a bañera". Mmm, isto fa buena pinta, me cuaca que s’eslampe ta estar con yo, y me cuaca como planteya a nuestra relazión: sexo y chuegos.

Asinas que, a las zinco, me ducho, me repaso as garras y me foi as ingles como sé que li fan goyo, ta asinas, a las siete, estar en drentro d’a bañera, cubierta de esbruma y perfecta ta rezibir-lo.

A tamas d’estar ibierno y estar nebando difuera, en casa mía fa una temperatura agradable, y en o baño s’emprenzipia a crear un bafo que no me dixa beyer-ie mica. Ixo me cuaca, emprenzipio a fantasiar con l’inte en que dentre en o baño, con o que me ferá, con o que le feré. Istas fantasías emprenzipian a fer efecto en o mío cuerpo, me noto lo corazón por cada begata más sobatito, as garras se me desfan.

No pasa guaire tiempo que plega o segundo sms: "Masturba-te". Yera o que amenistaba que me dezise ta no meter freno a las mans. Me cuaca fer-me festetas baxo l’augua. En primeras, poquet a poquet, palpo o interior d’os míos muslos y boi puyando dica trobar o botón, o zentro d’o plazer. Lo amorosío dica que suena o móbil, inte en que me esclato de plazer.

Soi en candeletas por saber qué diz iste nuebo sms, encara con espasmos lo leigo y foi o que diz. Salgo d’a bañera, m’ixeco os brazos y as garras con a toballa, espezialmén perfumata ta la ocasión y boi t’o cuarto.

Un golpe de fredor me chela os pezons, pero lo mío cuerpo ye prou calién como ta no parar cuenta o cambio de temperatura. Foi o que diz, me meto l’antifaz, m’achenullo a os piez d’a cama y dixo lo móbil a o canto. Espero. Siento a puerta, siento pasos, os suyos pasos.

Prengo aire ta parlar-le pero me contesta con un shhh. No me toca, no se bocha. Me redito. Se despulla, ba dixando cayer a ropa en o suelo. En primeras as zapatillas, os pantalons...un dido me recorre a columna bertebral, dende o cuello dica o culo. Me redito.

Mete as mans entre as mías garras, suelta un sospiro. Yo tamién lo foi. No aguanto más, le demando que me buquixca. Me da una palmada. Entiendo que no quiere que parle, pero o mío lenguache corporal lo diz tot.

M’acarraza d’as ancas, fuerte, no me dixa bochar-me pero lo mío cuerpo no se puede aturar. Me penetra. Me desfoi. Nomás introduz un poco, pero lo quita y lo i fica muito aprisa, de rapincoté tota bi ye en drentro, ye prou gran, ye... miro d’apartar-me. Bueno, pensé en fer-lo, pero solo lo pense. Me corrié. Me buquió. Sonó lo móbil. Lo pillé.

- No cal, sé que no yes tu -

Penchó. O mío desconoxito contina buquindo-me como un barrenau. Pero m’esperan más sorpresas...