Dos, a cambra, silenzio. Cualcosa fizo clic ¿Se nos crebó l’amor? Sí, de tanto escribir-lo. De tanto prexinar-lo. Ixo que ébanos construito en a distanzia no se materializó. 24 oras. ¿Sinzeridá? Me cuacas, no te ¿cuaco? ¿meto? ¿no t’atraigo? Ye prou. Alargamos. Beis a tele, te relaxas, descansas. Yera o que asperabas. Yo sobro. California Sun a tot meter, me fa contenta. Te me miro, me cuacas, no bi ha feeling. Qué pincho. T’has encostipato. Yo tiengo os piez chelatos pero a capeza calién. M’encarraño. No se puede tener tot. Nadar y alzar a ropa, je. No aduermo. ¿Ormonas? ¿Alcol? ¿Desincusas? Te piras. Recullo. Me rallo. Torno ta casa y bi yes tu. Como siempre. Os tuyos güellos se fincan en as mías glarimas. M’entiendes. M’abrazas. Ixe abrazo lo siento. Me buques. Buquimos. M’estimo más no nadar. Me quedo con o que lebo meso.
martes, 16 de febrero de 2010
sábado, 16 de enero de 2010
Pyrene: Cuenta la leyenda...
Cuenta la leyenda que una begata l’año iste lugar abandonato se torna barrenato, s’emplena de bida. Pero no de cualsiquier bida. No son exactamén turistas mirando a foto perfecta. Una begata a l’año tot bale en iste lugar. Ta iste lugar no i arriba la luz electrica, a iste lugar no se i plega en auto. Ista nuet tot se ilumina con candelas. As arcadas, os porches, finestras, bentañons antes bueitos, s’emplenan de belas. A la luz d’as belas, millor, a las suyas guambras se i crea una morfuga unica, una morfuga que no conoxen guaire.
Cuenta la leyenda que ta arribar-ie, cal que andar unas cuantas oras. Nabesando, en primeras, un riu, puyando por un costeruto barranco dimpués y continando por una suabe senda, dica plegar ta o destín. Os estrapaluzios d’a nuet t’acompañarán durante tot o camín, de cabo cuan son piedras que corren cara t’abaxo, atras begatas o crack d’aber pisato un buxo, pero bi ha ruidos que te ferán pensar que no bas solo, que te son aguaitando, u millor dito acompañando. Ixa sensazión de no estar solo, ye a que emprenzipiará o chuego, ye a que te ferá librar-te de perchuizios y tremolar a cada trango. Ye a que te ferá aturar ta escuitar entre os sonitos d’a nuet, ixe chalfego cuasi inaudible, pero que yes segura que bi ye. Pero no te bagará, bella cosa s’abalanza sobre tu, a escarramanchons sobre a tuya espalda, te susurra –quieta- Notas o suyo chalfego en a tuya espalda, te fa festetas en o cuello con a man ubierta, lo besa, notas a calentura en a suya ixaliba. T’acarraza d’a codeta –sigue, solo queda meya ora de camín-.
En ixe momento no sabrás si abandonar, si has feito bien en azeptar que te combiden, pero te’n acordarás d’ixa luenga pasando firmemén por o tuyo cuello y dezides continar.
Cuenta la leyenda que en arribar a o primer muro de piedra, cuan ya beigas o reluzir d’as belas d’o lugar. Dos personas t’aturarán, comprebarán que lebas antifaz, y te demandarán que te despulles. Malas que i sigas, comprebarán que lebas a marca, ta ixo tendrán que separar-te os muslos y azercar una bela tanto que notarás como a calor imbade o tuyo sexo. Pero ixo te ferá goyo, un escalafrío te recorrerá la columna y a la fin te trobarás libre.
A partir de astí o recorrito ye curto, sólo debes seguir o camín de belas en o suelo. Pararás cuenta que a tunica con a que t’han bestito ye de raso, larga dica os piez y que queda unita a o cuerpo por tres lazos. Un en o cuello, o siguién debaxo d’o peito y o zaguero pretando as caderas. Pararás cuenta que caminas apresurata, y que o raso en bolar fa ruido, como o d’un lienzuelo tendito. Pararás cuenta, en que te i amanes, que yes exzitata, que as tuyas garras tremolan d’emozión, que a la fin yes an que lebas años soniando.
Isto ye o que contaría la leyenda…si fuese leyenda…
viernes, 11 de diciembre de 2009
Lola se´n pasa a o papel
Un día me gritón y me proponión pasar o blog a papel. Editorial ARACultural, Rolde O CAXICO de Samianigo, Onset, o traductor, y yo,pretendemos tener o libro presto en un par de semanas. Por agora tos puedo contar que será en un formato bien bonico, que a diferenzia d’o blog contará con cuantas fotografías, y que prou que tos i trobarez con relatos ineditos. Aquí tos ne dixo un fragmento...
Agora, me parexeba muito lexano o momento de dixar l’auto y d’emprenzipiar a caminar, alumbrando a senda con a luz d’o frontal que le serbiba de refirme a la luna. Lexano o momento d’esnabesar o riu, brincando de piedra en piedra y acordando-me d’as malditos gayatas que m’eba dixato en casa. Ya no teneba importanzia, o bulco que me dio lo corazón cuan aquel estranio m’acarrazó por dezaga.
lunes, 23 de noviembre de 2009
Y años dimpues...
miércoles, 18 de noviembre de 2009
Quimica
Plas. A tuya mirada en yo. La noto como un golpe de zierzo. Serán esmachinazions de yo. Dentramos a la conferenzia, as luzes s’amortan, te posas chunto a yo. Plas. De bislai tornas a ficar-la en yo. Uffff, Esmachinazions? Amortan as luzes. Rozes. A mía garra cuentra a tuya. Plas. Perdón. Cosa, misacha. Una ora dimpués. Dimpués d’una ora de intercambio de rozes me combida a fer bella cosa. Tota a nuei mirando-nos, parlando de res, parando cuenta d’altra chen. Nos quedamos solos. Yera de dar, en bel momento cualcosa iba a pasar. Un bar, un altro, un altro. Una copa, combersa. Dos, a pregunta. Tres, a tuya man en a mía zentura. Cuatre, a tuya boca sobre a mía. Zinco, copas, o tuyo cuerpo pretando-me contra la paret d’o bar. Suena REM. Nos n’imos. Casa mía u casa tuya?. Ixo rai, te despullas, me despullas. Un. Primitibo. Yera como estar en una peli porno. Dos. Mmm, rico. Os pels de punta. Tres polbos. 35 años son muitos años y tu los has aprobeitato bien.
Traduccion: Onset
martes, 3 de noviembre de 2009
SMS I
Me fa goyo de chugar. Me fa goyo que chuguen con yo y ixo, él, lo fa muito bien.
Primer sms: "A las 19h para un baño calién y mete-te en a bañera". Mmm, isto fa buena pinta, me cuaca que s’eslampe ta estar con yo, y me cuaca como planteya a nuestra relazión: sexo y chuegos.
Asinas que, a las zinco, me ducho, me repaso as garras y me foi as ingles como sé que li fan goyo, ta asinas, a las siete, estar en drentro d’a bañera, cubierta de esbruma y perfecta ta rezibir-lo.
A tamas d’estar ibierno y estar nebando difuera, en casa mía fa una temperatura agradable, y en o baño s’emprenzipia a crear un bafo que no me dixa beyer-ie mica. Ixo me cuaca, emprenzipio a fantasiar con l’inte en que dentre en o baño, con o que me ferá, con o que le feré. Istas fantasías emprenzipian a fer efecto en o mío cuerpo, me noto lo corazón por cada begata más sobatito, as garras se me desfan.
No pasa guaire tiempo que plega o segundo sms: "Masturba-te". Yera o que amenistaba que me dezise ta no meter freno a las mans. Me cuaca fer-me festetas baxo l’augua. En primeras, poquet a poquet, palpo o interior d’os míos muslos y boi puyando dica trobar o botón, o zentro d’o plazer. Lo amorosío dica que suena o móbil, inte en que me esclato de plazer.
Soi en candeletas por saber qué diz iste nuebo sms, encara con espasmos lo leigo y foi o que diz. Salgo d’a bañera, m’ixeco os brazos y as garras con a toballa, espezialmén perfumata ta la ocasión y boi t’o cuarto.
Un golpe de fredor me chela os pezons, pero lo mío cuerpo ye prou calién como ta no parar cuenta o cambio de temperatura. Foi o que diz, me meto l’antifaz, m’achenullo a os piez d’a cama y dixo lo móbil a o canto. Espero. Siento a puerta, siento pasos, os suyos pasos.
Prengo aire ta parlar-le pero me contesta con un shhh. No me toca, no se bocha. Me redito. Se despulla, ba dixando cayer a ropa en o suelo. En primeras as zapatillas, os pantalons...un dido me recorre a columna bertebral, dende o cuello dica o culo. Me redito.
Mete as mans entre as mías garras, suelta un sospiro. Yo tamién lo foi. No aguanto más, le demando que me buquixca. Me da una palmada. Entiendo que no quiere que parle, pero o mío lenguache corporal lo diz tot.
M’acarraza d’as ancas, fuerte, no me dixa bochar-me pero lo mío cuerpo no se puede aturar. Me penetra. Me desfoi. Nomás introduz un poco, pero lo quita y lo i fica muito aprisa, de rapincoté tota bi ye en drentro, ye prou gran, ye... miro d’apartar-me. Bueno, pensé en fer-lo, pero solo lo pense. Me corrié. Me buquió. Sonó lo móbil. Lo pillé.
- No cal, sé que no yes tu -
Penchó. O mío desconoxito contina buquindo-me como un barrenau. Pero m’esperan más sorpresas...
jueves, 21 de mayo de 2009
7-chunio: ¿O suenio?
Abe tiempo que no foi isto porque no teneba a qui fer-le-ne, pero güe a la fin parix que ye o día.
Han mirato de que no lo faiga, han imbentato mentiras, han calumniato, son itos ta os tribunals y han meso a la Guardia Zebil en meyo, pero no l’han aconseguito, a la fin gana a razón y soi dezidita a fer-lo.
No paro guaire cuenta a o que me boi a meter, simplamén pillo cualcosa y me lo meto, m’interesa plegar luego, no me fan goyo as aglomerazions ni aber de fer codas ni que tot o mundo se me mire mientres lo foi.
I arribo, i son os de siempre, con os suyos apegallos de siempre. Mierda, se m’han adebantato, bi ha coda ta dentrar en a cabina, espero en candeletas, no sé guaire bien o que me trobaré en drento, ixo me preocupa, me fa sudar. A la fin ye o mío redolín, s’ubre a tela negra y bi sale una siñora gran ascape, cuasi empentando-me. Aliento prou y bi dentro. Alargo a man mirando lo mío tresoro y astí bi ye, a papeleta con a que lebo soniando años.
Bi ha cosas que me meten cachondo lo cuerpo y d’atras que me meten cachondo l’esmo. No puedo fer atra cosa que expresar dende aquí o mío refime a la lista d’Iniciativa Internacionalista. Nimbiar-les o mío aliento debán d’a situazión de criminalizazión a la que se son biyendo somesos por ista democraziaporoscollons. Sinzeramén me ba a encantar ir a botar a la fin una papeleta, escoscata, útil y legal. Compañeras de Cucha Independentista no sez solas!